افزایش کارایی و بهینه سازی ایمپلنتهای دندانی و استخوانی

وی اجزای تشکیل دهندهی این پوشش را معرفی کرد هیدروکسید آپاتیت شیشهی زیست فعالی است که زیست سازگاری بالایی دارد این ماده بافتی شبیه به بافت دندان و استخوان بدن انسان را داراست. ویژگی زیست سازگاری در کیتوسان نیز یافت میشود اما هر دو ماده از نظر مکانیکی ضعیف عمل میکنند و برای به کار بردن این مواد نیاز به تقویت خواص مکانیکی آنها احساس می شود.

مولایی افزود: به کاربردن فناوری نانو میتواند خواص مکانیکی را تقویت کند به همین منظور نانو کامپوزیتی متشکل از این مواد به روی زیر لایهی تیتانیوم توسعه دادیم. این پوشش به روش رسوبدهی الکتریکی تولید شد و پارامترهای موثر در روش رسوبدهی مورد ارزیابی قرار گرفت.

وی خاطر نشان کرد: پارامترهای موثر در رسوبدهی الکتریکی، PH ، عایقسازی ولتاژ اعمالی در زمان رسوبدهی است که در این طرح مورد بررسی قرار گرفته است.

نتایج آزمایشات نشان میدهد پوشش نانوکامپوزیتی در مقیاس آزمایشگاهی میتواند در تولید ایمپلنتهای دندانی و استخوانی کاربرد داشته باشد و موجب افزایش طول عمر و کارایی آنها شود.

انتهای پیام/