منتظر قهرمانی به نام دولت نباشیم -جای خالی حمایت بخش غیر دولتی برای ایجاد ایمنی و سلامت كار

وی كلیدی ترین موضوع بحث را اینگونه عنوان كرد: در كارهایی كه مشاركت بیشتر دستگاه های دولتی و بخش خصوصی را می طلبد، تجربه ی خوبی نداریم؛ زیرا سرمایه اجتماعی ضعیفی داریم و منافع فردی، حقوقی و سازمانی را به مباحث دیگر ترجیح می دهیم، البته دود این اختلافات به چشم مصرف كننده؛ جامعه ی كارگر می رود.

حریرچی با بیان اینکه "کاهش استرس" شعار روز جهانی بهداشت حرفه ای است؛ ادامه داد: کاهش استرس فرصتی را فراهم می كند تا با چالش استرس های شغلی ناشی از پاسخ های روانی و اجتماعی افراد شاغل در هنگام مواجه با مشكلات برخود کنیم.

قائم مقام وزیر بهداشت' href='/news_tag/%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1+%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA' >وزیر بهداشت افزود: طبق بررسی آماری، ٣٢ درصد افراد جامعه از مشكل روانپزشكی كه احتیاج به مداخله دارد، رنج می برند، این آمار نسبت به كشور های دیگر، بیش از دو برابر است.

وی تصریح کرد: استرس می تواند ناشی از شرایط كاری، ارتباط كاركنان، شخصیت كاركنان و كارفرما، وظایف شغلی، امنیت شغلی و تغییرات سریع در سازمان ها بدون ایجاد آمادگی لازم، باشند. استرس روانی و اجتماعی نیز می تواند ناشی از تعاملات محیط كار، رضایت شغلی و شرایط سازمانی، قابلیت ها و نیازهای افراد و سازمان ها و فرهنگ محیط كار باشد.

حریرچی محیط كار را مقدس خواند و افزود: مردم تا تقویم سال جدید را مطالعه می كنند، نخست به سراغ روز های تعطیل می روند و ضمن مشاهده ی تقارن روزهای تعطیل با روزهای پنجشنبه و جمعه آزرده خاطر می شوند، این فرهنگ باید إصلاح شود. به هرحال اهمیت گسترش چالش های مربوط به استرس و محیط كار به طور صرف، مربوط به كشور ما نیست و موضوعی جهانی است، وسعت فناوری های دیجیتال و تولیدات مبتنی بر ماشین، بر این چالش ها دامن می زند.

قائم مقام وزیر بهداشت' href='/news_tag/%D9%88%D8%B2%DB%8C%D8%B1+%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA' >وزیر بهداشت تصریح كرد: باید اشكال جدید سازمان های كاری و تغییرات وسیع در مشاركت شركت های بزرگ ایجاد شود و در زمینه سالمندی، وضعیت جدید بازار كار، بحران و ركود اقتصادی و عدم امنیت شغلی، توجه ویژه صورت گیرد.

وی با اشاره به اینکه بیماری های روانی جزو دو عامل ده گانه ی از دست دادن ساعت كاری و كیفیت زندگی در كشور است، اظهار داشت: از طرفی وقتی به استرس های شغلی توجه نشود، می تواند موجبات بروز رفتارهای پرخطر از جمله مصرف سیگار، مواد مخدر و رژیم غذایی نامناسب را فراهم كند؛ این كنش ها و واكنش ها ناخواسته اتفاق می افتد و هزینه های بالایی را به همراه دارد.