قانونهایی که برای مسئولان دانشگاهدار وضع میشود

در حالی که همان مسئول، در وزارت علوم دستی بر آتش تصویب و قانونگذاری دانشگاه ها و رشته ها هم دارد، یعنی برای دانشگاه کسی قانونگذاری میکند که خودش ذینفع است؛ این قضیه در بحث نظارت هم وجود دارد.

براساس این گزارش، روسای سایر دانشگاه ها با وضعیتی که برای پرکردن صندلی های خالی خود ،یک دانشجو را روی هوا می زنند، در این پدیدهی رانتی با مشکل مواجه و از گردانه رقابت حذف می شوند.

حال سؤال این است که آیا می شود هم قانونگذار بود، هم مجری و هم ناظر؟ آیا وزیر علوم که مفروضمان بر بی خبری او از این پدیده نو ظهور است حالا بخشنامه و قانونی بر ممنوعیت عضویت مسئولان تصمیم ساز خود در دانشگاههای غیردولتی صادر می کند یا منتظر مصادیق گزارش های رسانه ای می ماند و پس از آن اقدام می کند؟

انتهای پیام/